یک
2
سه

روش های تشخیص

روش های درمانی

تشخیص بیماری ها از طریق گوش

گوش درمانی (Auricular therapy) یا طب سوزنی گوش عبارت است از درمان بیماری‌های مختلف به‌کمک تحریک نقاط خاصی از لاله‌ی گوش به‌وسیله‌ی سوزن.
۵۰۰ سال پیش از میلاد مسیح در کتاب «یی ‌چینگ» درباره‌ی این روش درمانی چنین آمده است:
گوش مکانی است که در آن کانال‌ها (مریدین‌ها) به هم می‌پیوندند. مریدین‌های کیسه‌ی صفرا، مثانه، معده، روده‌ی باریک، نخاع و روده‌ی بزرگ، همگی در اطراف گوش شروع یا ختم می‌شوند.
در کشور فرانسه طب سوزنی گوش در سال ۱۹۵۰ به‌وسیله‌ی دکتر پل نوژیه (Paul Nogier) معرفی شد. دکتر نوژیه در پی‌گیری نوعی معالجه‌ی درد سیاتیک که توسط یک درمانگر عادی محلی در گوش بیماران انجام می‌شد، به این نتیجه رسید که هر کدام از نقاط طب سوزنی موجود بر روی گوش می‌تواند به‌مثابه یک بازتاب یا آینه‌ی منعکس‌کننده‌ی سلامتی بخش خاص از بدن عمل کند.
تحقیقات وی نشان داد که وصل کردن این نقاط مختلف بر روی گوش، نماد اولیه‌ی یک کودک متولد نشده را که در رحم مادر به شکل وارونه قرار گرفته است، نشان می‌دهد.
چینی‌ها سالیان سال پیش اهمیت ویژه‌ای برای گوش قایل بودند. آنان به ظاهرِ گوش- فرم و رنگ لاله‌ی گوش- توجه زیادی داشتند و تغییرات احتمالی سطح گوش را به‌دقت بررسی می‌کردند.
همان‌طور که می‌دانیم، لاله‌ی گوش بعضی‌ها در قسمت بالاتر و در برخی در قسمت پایین‌تری قرار گرفته است.
در طب سوزنی چین اعتقاد بر این است که کسانی که لاله‌ی گوش بالاتری دارند از لحاظ متافیزیکی افراد قوی‌تری هستند و کسانی که لاله‌ی گوش پایین‌تری نسبت به سطح زمین دارند از لحاظ فیزیکی قوی‌ترند. همچنین چینی‌ها معتقد بودند اگر نرمه‌ی گوش کسی بزرگ‌تر باشد توانایی وی در انجام کارها بیشتر است.
بعضی‌ها نرمه‌ی گوش‌شان بیشتر به سمت داخل قرار گرفته است که این اشخاص بیشتر رویایی (Fantastic) هستند. هنرمندان بیشتر نرمه‌ی گوش‌شان به این شکل است. ولی در تاجران (بیزینس‌من‌ها) نرمه‌ی گوش به‌صورت عادی در جای خودش قرار گرفته است.
طول عمر را هم از روی گوش تشخیص می‌دادند. کسانی که طول عمر زیادتری دارند گوش‌هایی بزرگ و برجسته و یا نرمه‌ی گوش برجسته دارند و آنتی‌هلیکس در گوش آن‌ها برجستگی کاملاً مشخصی دارد. اگر در تصاویری که از بودا کشیده‌اند گوش او را ببینید، گوش‌هایش کاملاً بزرگ بوده است.
به حالات الاستیکی غضروف گوش نیز دقت زیادی می‌کردند. هر چقدر غضروف گوش کسی سفت‌تر بود، انرژی‌های او را بیشتر می‌دانستند و اگر خیلی نرم بود، علتش را در کاهش انرژی‌های بدن و کاهش عملکرد کلیه‌ها می‌جستند، زیرا چینی‌ها اعتقاد دارند که گوش‌ها در ارتباط نزدیکی با کلیه‌ها هستند و در حقیقت شنوایی را کلیه‌ها تنظیم می‌کنند. ذخیره‌ی فراوان انرژی (چی) کلیه فعالیت طبیعی شنوایی گوش را فراهم می‌کند و کمبود آن در کلیه منجر به نارسایی مغز و به نوبه‌ی خود موجب سرگیجه و وزوز گوش می‌شود.
پس در واقع هر چه گوش بزرگ‌تر با غضروف سفت‌تر و نرمه‌ی بزرگ‌تری داشته باشیم، فرد سالم‌تری هستیم. علاوه بر این، باید توجه ‌کنیم که آیا پاتولوژی در داخل گوش داریم یا نه؟ همچنین باید به پوسته‌پوسته شدن گوش و این‌که ضایعه یا تغییر رنگ در کجای گوش قرار دارد و آن نقطه که این ضایعه در آن دیده می‌شود در سیستم انطباق گوش مربوط به کدام عضو یا ارگان بدن است، باید توجه کنیم.
در شرایط طبیعی بین فعالیت‌های فیزیولوژیک بخش‌های مختلف بدن تعادل و هماهنگی نسبی برقرار است. در صورت وجود عدم تعادل و هماهنگی و وقوع رکود در کانال (Channel stasis) می‌توان واکنش‌های آن‌ها را بر روی نواحی مربوطه‌شان در گوش شناسایی کرد. هر نقطه‌ای از بدن که دارای ناراحتی و عارضه یا بیماری است، بر نقطه‌ی مرتبط با خود در گوش اثر می‌گذارد. این اثر متقابل خود را در اشکال ندول‌های کوچک، ندول‌های سفید، خراش یا اگزما نمایان می‌کند.
اعتقاد بر این است که از لحاظ بالینی می‌توان بیماری‌های بخش‌های مختلف بدن را به‌وسیله‌ی سوزن زدن به نقاط مربوطه‌شان در گوش درمان کرد. گوش انسان دارای بیش از ۲۰۰ نقطه‌ی طب سوزنی است که همگی از نظر فیزیکی با مناطق خاص بدن ارتباط دارند. امواج شفابخش (Healing waves) از طریق پایانه‌های عصبی تحریک‌کننده‌ی موجود در نقاط مناسب بدن به‌موازات عصب به منطقه‌ی دارای عارضه ارسال می‌شوند. در اثر این عمل جریان آزاد «چی» در کانال‌ها و مجاری فرعی تقویت و توسعه می‌یابد و اندام را تنظیم می‌کند.

ارسال نظر


تمامی حقوق این سایت محفوظ است

طراحی و اجرا :گروه نرم افزاری داده 24